Επιμέλεια τέκνων μετά το διαζύγιο (ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΑΔΑΣ – ΑΠΟΦΑΣΗ …/2024 – Ειδική διαδικασία οικογενειακών διαφορών )
Περίληψη: Απόσπασμα απόφασης που αφορά υπόθεση που χειρίστηκε το γραφείο μας σχετικά με την ανάθεση επιμέλειας ανηλίκων τέκνων μετά το διαζύγιο, στην οποία εκπροσωπήσαμε τον πατέρα των τέκνων. Η μητέρα των δύο ανηλίκων ζητούσε αποκλειστική επιμέλεια και καταβολή διατροφής ύψους 1.660 ευρώ μηνιαίως για λογαριασμό τους. Ο πατέρας ομοίως ζητούσε την αποκλειστική ανάθεση της επιμέλειας.
Το Δικαστήριο αποφάσισε την ανάθεση της επιμέλειας των ανηλίκων τέκνων από κοινού και στους δύο γονείς. Η επικοινωνία των τέκνων με τον πατέρα να περιλαμβάνει διανυκτερεύσεις στην κατοικία του, ώστε να ενδυναμωθεί περαιτέρω ο ψυχικός τους δεσμός. Καταβολή διατροφής από τον πατέρα για λογαριασμό των τέκνων, ύψους 560 ευρώ μηνιαίως.
…Με το ν. 4800/2021 (ΦΕΚ Α ́ 81/21-5-2021) περί “Μεταρρυθμίσεων αναφορικά με τις σχέσεις γονέων και τέκνων, άλλα ζητήματα οικογενειακού δικαίου και λοιπές επείγουσες διατάξεις” και δη με τα Κεφάλαια Α και Β αυτού αντικαθίσταται ή τροποποιείται σειρά διατάξεων του ενδέκατου Κεφαλαίου του Αστικού Κώδικα για τις σχέσεις γονέων και τέκνων και ιδίως για τα θέματα της γονικής μέριμνας των ανήλικων τέκνων (άρθρα 1510-1541 του Αστικού Κώδικα), ως ίσχυαν, ιδίως μετά τη μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου, η οποία συντελέστηκε με το ν. 1329/1983 και εναρμόνισε τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα προς το άρθρο 4 παρ. 2 του Συντάγματος για την ισότητα των φύλων και προς το άρθρο 21 παρ. 1 του Συντάγματος για την προστασία της παιδικής ηλικίας… Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1510, 1511, 1512, 1513, 1514, 1518 και 1520 του Α.Κ., όπως αντικαταστάθηκαν ή τροποποιήθηκαν με τον ως άνω νόμο, συνάγεται ότι η γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου περιλαμβάνει την επιμέλεια του προσώπου του (η οποία εμπεριέχει, ιδίως, την ανατροφή, την επίβλεψη, τη μόρφωση και την εκπαίδευση του τέκνου, καθώς και τον προσδιορισμό του τόπου της διαμονής του), επιπλέον δε, τη διοίκηση της περιουσίας του και την εκπροσώπηση του τέκνου σε κάθε υπόθεση ή δικαιοπραξία ή δίκη, που αφορά στο πρόσωπο ή στην περιουσία του. Σε περίπτωση διαζυγίου, ακύρωσης του γάμου ή διακοπής της συζυγικής συμβίωσης, όταν ανατρέπονται πλέον οι συνθήκες της ζωής της οικογένειας, καταργείται ο συζυγικός οίκος, δημιουργείται χωριστή εγκατάσταση του καθενός από τους γονείς, ωστόσο, οι γονείς εξακολουθούν να ασκούν από κοινού και εξίσου τη γονική μέριμνα. Με την εν λόγω ρύθμιση, η οποία βρίσκεται σε αρμονία με τη διάταξη του άρθρου 1510 εδαφ. α’ του Α.Κ., που αναφέρεται στην έγγαμη συμβίωση, καθιερώνεται εκ του νόμου η κοινή άσκηση της γονικής μέριμνας, στην περίπτωση διαζυγίου, ακύρωσης του γάμου ή διακοπής της έγγαμης συμβίωσης, ακόμη και αν δεν υπάρχει συμφωνία των γονέων ή απόφαση του δικαστηρίου. Με τη νέα ρύθμιση του άρθρου 1513 του Α.Κ., η συνέχιση της από κοινού άσκησης της γονικής μέριμνας μπορεί να αποκλειστεί, εφόσον όμως συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 1514 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα και όχι σε κάθε περίπτωση. Με έννοια αυτή, η από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας, σύμφωνα με το νέο δίκαιο είναι υποχρεωτική, αφού ισχύει εκ του νόμου και ανεξάρτητα από το εάν τη θέλουν οι γονείς. Με τον όρο “εξακολουθούν” καταφάσκεται η αναγκαιότητα αδιατάρακτης και αδιάκοπης διαβίωσης του ανηλίκου, υπό τις συνθήκες, υπό τις οποίες ζούσε πριν από το χωρισμό των γονέων του και, ιδίως, αυτές που αφορούν στις μεθόδους και στη φιλοσοφία ανατροφής, διαπαιδαγώγησης, εκπαίδευσής του, τις επιλογές ως προς τις εξωσχολικές του δραστηριότητες, την ψυχαγωγία του και τις κοινωνικές του συναναστροφές, αφού η διάσταση, το διαζύγιο, η διακοπή της συμβίωσης ή η ακύρωση του γάμου των γονέων του, δεν πρέπει να μεταβάλουν τον τρόπο άσκησης της γονικής μέριμνας του ανηλίκου τέκνου, η οποία πρέπει να ασκείται από κοινού και από τους δύο γονείς, καθόσον βασικός σκοπός είναι η ψυχική υγεία του ανήλικου τέκνου, η ομαλή ένταξή του στο κοινωνικό περιβάλλον και η ανάπτυξη της προσωπικότητάς του. Με τον όρο “εξίσου” αποδίδεται η θεμελιώδης αρχή του οικογενειακού δικαίου, η οποία εισήχθη με το ν. 1329/1983 και εναρμόνισε, στο θέμα τούτο, τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα προς τα άρθρα 4 παρ. 2 και 21 παρ. 1 του Συντάγματος, περί της ισότιμης συμβολής και των δύο γονέων στην ανατροφή και τη διαπαιδαγώγηση του τέκνου και την ανάπτυξη της προσωπικότητάς του. Για τη λήψη της απόφασης, το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τους έως τότε δεσμούς του τέκνου με τους γονείς και τους αδελφούς του, καθώς και τις τυχόν συμφωνίες που έκαναν οι γονείς του για την άσκηση της γονικής μέριμνας. Με βάση την ως άνω διάταξη του άρθρου 1514 του Α.Κ. συνάγεται ότι, σε περίπτωση που η από κοινού άσκηση της γονικής μέριμνας των ανήλικων τέκνων δεν είναι δυνατή, εξαιτίας διαφωνίας των γονέων, η ρύθμιση αυτής γίνεται από το δικαστήριο, ενώ, ως περιπτώσεις διαφωνίας αναφέρονται, ενδεικτικά (“ιδίως”), οι περιπτώσεις που ο ένας γονέας αδιαφορεί ή δεν συμπράττει στη γονική μέριμνα ή δεν τηρεί την τυχόν υπάρχουσα συμφωνία για την άσκηση ή τον τρόπο άσκησής της, ή αν συμφωνία αυτή είναι αντίθετη προς το συμφέρον του τέκνου, ή αν η γονική μέριμνα ασκείται αντίθετα προς το συμφέρον του τέκνου. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι αρκεί, απλώς, η διαφωνία των γονέων για να απονείμει ο δικαστής την αποκλειστική επιμέλεια στον ένα γονέα. Πιο συγκεκριμένα, αν δεν συντρέξει σπουδαίος λόγος, που εγκυμονεί κινδύνους για το παιδί (περίπτωση κακοποιητικού, ψυχικά διαταραγμένου ή παντελώς αδιάφορου γονέα) ή αν δεν συντρέξει πραγματική αδυναμία άσκησης της συνεπιμέλειας από τον ένα γονέα, λόγω της μόνιμης μετεγκατάστασης του παιδιού σε άλλη πόλη ή χώρα, δεν νοείται ανάθεση της αποκλειστικής επιμέλειας στον άλλο γονέα ή έστω κατανομή της επιμέλειας, που μόνο κατ’ επίφαση θα επέτρεπε την ουσιαστική συμμετοχή και των δύο γονέων στην ανατροφή και φροντίδα του παιδιού, διότι, διαφορετικά, ο δικαστής θα υπερέβαινε τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας και θα ερμήνευε ή και θα εφάρμοζε εσφαλμένα το άρθρο 1514 του Α.Κ. Ως κατευθυντήρια γραμμή για την άσκηση της γονικής μέριμνας, στην περίπτωση διαφωνίας των γονέων του τέκνου και της προσφυγής τους στο δικαστήριο, αλλά και πυρήνας για τον προσδιορισμό της άσκησής της είναι το “βέλτιστο συμφέρον του τέκνου”, που αποσκοπεί στην ανάπτυξη του ανηλίκου σε μια ανεξάρτητα και υπεύθυνη προσωπικότητα. Ο όρος “βέλτιστο συμφέρον” κατ’ ουσίαν αποδίδει την προϊσχύσασα έννοια του “συμφέροντος του τέκνου” και, επομένως, δεν εισάγεται διαφοροποίηση σε σχέση με το προϊσχύσαν δίκαιο, ως προς την έννοια και το περιεχόμενο της αόριστης νομικής έννοιας του συμφέροντος του παιδιού. Ως τέτοιο (συμφέρον του παιδιού) νοείται το σωματικό, υλικό, πνευματικό, ψυχικό, ηθικό και γενικά κάθε είδους συμφέρον, που αποσκοπεί στην ανάπτυξη του ανηλίκου σε μια ανεξάρτητη και υπεύθυνη προσωπικότητα. Για την εξειδίκευση της αόριστης αυτής νομικής έννοιας παρέχονται, για πρώτη φορά, από το νομοθέτη, εκ των προτέρων, προσδιοριστικά στοιχεία, πέραν από το επιβαλλόμενο στο δικαστή καθήκον να σεβαστεί την ισότητα μεταξύ των γονέων και να μην κάνει διακρίσεις, εξαιτίας του φύλου, του σεξουαλικού του προσανατολισμού, της φυλής, της γλώσσας, της θρησκείας, των πολιτικών ή όποιων άλλων πεποιθήσεων, της ιθαγένειας, της εθνικής ή της κοινωνικής προέλευσης ή της περιουσιακής – οικονομικής κατάστασής τους. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1511 παρ. 2 του Α.Κ. “η απόφαση του δικαστηρίου συνεκτιμά παραμέτρους, όπως την ικανότητα και πρόθεση καθενός εκ των γονέων να σεβαστεί τα δικαιώματα του άλλου, τη συμπεριφορά κάθε γονέα κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα και τη συμμόρφωσή του με τις νόμιμες υποχρεώσεις του, δικαστικές αποφάσεις, εισαγγελικές διατάξεις και προηγούμενες συμφωνίες που είχαν συνάψει με τον άλλο γονέα και αφορούν στο τέκνο”. Τα κριτήρια αυτά αναδεικνύονται από το νομοθέτη και ισχυροποιούνται έναντι άλλων, χωρίς, ωστόσο, να δεσμεύουν το δικαστήριο, ως προς την ιεράρχηση ή την υιοθέτησή τους, στο σύνολό τους. Το κανονιστικό νόημα της αόριστης νομικής έννοιας υπερτερεί έναντι άλλου έννομου συμφέροντος, κατά την άσκηση της γονικής μέριμνας (λ.χ. του συμφέροντος των γονέων, των απώτερων ανιόντων, τρίτων προσώπων που έρχονται σε επαφή με το παιδί). Γνώμονας για τη σχετική απόφαση του δικαστηρίου είναι μόνο το συμφέρον του ανήλικου παιδιού, όπως τούτο κρίνεται σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση χωριστά, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες της κάθε υπόθεσης. Η εξατομικευμένη κρίση συνιστά και εφαρμογή της επιταγής του άρθρου 2 παρ. 1 του Συντάγματος, η οποία αποκλείει τη στερεότυπη αντιμετώπιση, ως προς την αξιολόγηση ατόμων και προσωπικών σχέσεων. Έτσι, κρίσιμα προς τούτο στοιχεία είναι, μεταξύ άλλων, η καταλληλότητα του ή των γονέων για την ανάληψη του έργου της διαπαιδαγώγησης και της περίθαλψης του ανηλίκου τέκνου, υπό καθεστώς ηρεμίας και ασφάλειας, καθώς και οι αναπτυχθέντες μέχρι τότε, με ανεπηρέαστη επιλογή, δεσμοί του διαθέτοντος ικανότητα διάκρισης τέκνου με τους γονείς του και τυχόν αδελφούς του, ενώ μεγάλης σημασίας είναι και η κατά το δυνατό, μικρότερη διατάραξη του μέχρι τούδε τρόπου ζωής του παιδιού, έτσι ώστε να διαφυλαχθεί, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ο ψυχικός και συναισθηματικός κόσμος του, δεδομένου ότι η διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης των γονέων, με συνεπακόλουθο και τη διάσπαση της οικογενειακής συνοχής, έχει ήδη κλονίσει την ψυχική ισορροπία και την αίσθηση ασφάλειας του τέκνου. Η μικρή ηλικία του ανήλικου τέκνου και το φύλο του δεν αποτελούν κυρίαρχο, κατά νόμο, στοιχείο για τον προσδιορισμό του συμφέροντος του ανηλίκου, αναφορικά με την ανάθεση της γονικής μέριμνας ή επιμέλειας στον ένα από τους γονείς του, γιατί η άποψη ότι η γονική μέριμνα των μικρής ηλικίας τέκνων πρέπει να ανατίθεται στη μητέρα τους, λόγω του ότι έχουν ανάγκη της μητρικής στοργής και ιδιαίτερων περιποιήσεων, εξακολουθεί να ισχύει, κατά τις νεότερες ιατρικές, παιδαγωγικές και ψυχολογικές έρευνες, μόνο για την πρώιμη νηπιακή ηλικία, για την οποία αναγνωρίζεται υπεροχή στη μητέρα, ενώ, για το μεταγενέστερο χρόνο, αναγνωρίζεται ο σοβαρός ρόλος του πατέρα στην όλη διαμόρφωση των διαπροσωπικών σχέσεων του τέκνου. Ουσιώδους σημασίας είναι και η επισημαινόμενη στο νόμο ύπαρξη ιδιαίτερου δεσμού του τέκνου προς τον ένα από τους γονείς του και η περί αυτού ρητώς εκφραζόμενη προτίμησή του, την οποία συνεκτιμά το δικαστήριο, ύστερα και από τη στάθμιση του βαθμού ωριμότητάς του, εφόσον αυτή είναι προϊόν ελεύθερης και ανεπηρέαστης επιλογής του ανηλίκου. Πρέπει, εξάλλου, να λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψη ότι ο ανήλικος, που έχει ακόμη ατελή την ψυχοπνευματική ανάπτυξη και την προσωπικότητά του υπό διαμόρφωση, υπόκειται ευχερώς σε επιδράσεις και υποβολές των γονέων ή άλλων, οι οποίες, έστω και χωρίς επίγνωση γενόμενες, οδηγούν ασφαλώς στο σχηματισμό της μονομερούς διαμόρφωσης και προτίμησης προς τον ένα από τους γονείς, οπότε η προτίμησή του δεν εξυπηρετεί πάντοτε και το βέλτιστο συμφέρον του. Έτσι, υπό το κράτος της κατάστασης αυτής, το συμφέρον του ανηλίκου μπορεί να επιβάλει να συμβιώνει τόσο με τη μητέρα του όσο και με τον πατέρα του και, ακολούθως, εφόσον έτσι προκαλείται η μικρότερη δυνατή διατάραξη του τρόπου ζωής του, να ανατίθεται η άσκηση της επιμέλειας αυτού από κοινού στη μητέρα και τον πατέρα του, δηλαδή, να γίνεται χρονική (ή εναλλασσόμενη) κατανομή αυτής ανάμεσα στους δύο γονείς ενώ και η γονική μέριμνα να ανήκει από κοινού και στους δύο, οι οποίοι θα οφείλουν να φροντίζουν για την ομαλή ανάπτυξη και το καλό του τέκνου τους από κοινού. Η έλλειψη δε συνεργασίας των γονέων δεν πρέπει να συνιστά εμπόδιο επιλογής της χρονικής κατανομής της επιμέλειας. Επίσης, η τυχόν εξάρτηση της χρονικά κατανεμημένης γονικής μέριμνας ή επιμέλειας από τη διάθεση συνεργασίας των γονέων αποδυναμώνει τη συγκεκριμένη λύση, διότι αφήνει τη δυνατότητα στο γονέα, που είναι περισσότερο συναισθηματικά δεμένος με τα παιδιά, να τα επηρεάσει σε βάρος του άλλου γονέα και να επιτύχει, μέσω της άρνησής του να συνεργαστεί για μια τέτοια λύση, το μείζον, ήτοι να ασκεί αυτός αποκλειστικά τη γονική μέριμνα ή επιμέλεια των τέκνων, περιθωριοποιώντας τον άλλο γονέα. Για το σκοπό αυτό, λαμβάνεται υπόψη η προσωπικότητα και η παιδαγωγική καταλληλότητα και υπευθυνότητα κάθε γονέα και συνεκτιμώνται οι συνθήκες κατοικίας και η οικονομική κατάσταση τούτων. Διάκριση πρέπει να γίνεται μεταξύ της χρονικής κατανομής της άσκησης της επιμέλειας μεταξύ των γονέων και της εναλλασσόμενης διαμονής (κατοικίας) του τέκνου. Η πρώτη συνιστά μορφή κατανομής της άσκησης της γονικής μέριμνας με περιοδικότητα και συνεπάγεται ότι το παιδί έχει εναλλασσόμενη κατοικία στον τόπο κατοικίας του γονέα του, ο οποίος, στο πλαίσιο αυτό, ασκεί μόνος του, κάθε φορά, τις πράξεις επιμέλειας του παιδιού για όλα τα θέματα, με εξαίρεση εκείνα που αφορούν στον πυρήνα, κατ’ άρθρο 1519 παρ. 1 του Α.Κ. Αντιθέτως, η εναλλασσόμενη διαμονή μπορεί να διαταχθεί από το δικαστήριο αυτοτελώς, χωρίς την κατανομή της άσκησης της επιμέλειας, οπότε οι γονείς εξακολουθούν να ασκούν από κοινού την επιμέλεια του παιδιού (συνεπιμέλεια) (Α.Π. 535/2022, Α.Π. 1186/2021, Α.Π. 426/2021, Α.Π. 358/2019, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Εφόσον δε των ανωτέρω, το συμφέρον του τέκνου συνιστά αόριστη νομική έννοια με αξιολογικό περιεχόμενο, το οποίο εξειδικεύεται από το ουσιαστικό δικαστήριο, η κρίση του ως προς το αν, ενόψει των περιστάσεων που δέχθηκε, για την ύπαρξη των οποίων κρίνει ανέλεγκτα, εξυπηρετείται το συμφέρον του τέκνου, υπόκειται στον αναιρετικό έλεγχο (Α.Π. 78/2023, Α.Π. 1186/2021, Α.Π. 426/2021, Α.Π. 1175/2020, ΤΝΠ Νόμος).
Με την υπό κρίση (υπό στ.α ́) αγωγή η ενάγουσα εκθέτει ότι κατά τη διάρκεια του γάμου της με τον εναγόμενο απέκτησαν δύο τέκνα…Ότι με την υπ’ αριθμ. … πράξη συναινετικής λύσης του γάμου και ρύθμισης της επιμέλειας-επικοινωνίας-διατροφής των ανήλικων τέκνων τους, καταρτισθείσα ενώπιον Συμβολαιογράφου Λευκάδας, λύθηκε ο γάμος τους και καθορίστηκε ο τρόπος άσκησης της επιμέλειας και η διαμονή των τέκνων, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο δικόγραφο. Ότι λόγω αδυναμίας των πρώην συζύγων να τηρήσουν τα συμφωνηθέντα και κατόπιν αντίθετων αιτήσεων, εκδόθηκε η υπ’ αριθμόν … απόφαση ασφαλιστικών μέτρων της Δικαστή του παρόντος Δικαστηρίου, με την οποία ανατέθηκε η άσκηση της επιμέλειας από κοινού στους διαδίκους, ενώ προκρίθηκε η εναλλασσόμενη κατοικία των τέκνων, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο δικόγραφο. Ότι ο εναγόμενος δημιουργεί προβλήματα στις σχέσεις της με τα τέκνα και παρεμποδίζει συστηματικά την επικοινωνία της με αυτά, παραβιάζοντας την ανωτέρω προσωρινή διαταγή. Μετά ταύτα, η ενάγουσα ζητεί να ανατεθεί η επιμέλεια των τέκνων της αποκλειστικά στην ίδια, με ορισμό του τόπου διαμονής των ανηλίκων στην οικία της και να διαταχθεί η παράδοση των τέκνων στην ίδια. Επίσης, εφόσον ανατεθεί στην ίδια η αποκλειστική επιμέλεια των τέκνων, επικαλούμενη τις προσδιοριστικές του ύψους της διατροφής ανάγκες των τέκνων και την απορία τους, καθώς και τα περιουσιακά στοιχεία του εναγόμενου και της ιδίας, ζητεί να υποχρεωθεί ο τελευταίος να της καταβάλλει για λογαριασμό των ανηλίκων τέκνων τους, για την τακτική σε χρήμα διατροφή τους το ποσό των 1.660 ευρώ μηνιαίως, προκαταβολικά εντός των πρώτων τριών ημερών εκάστου ημερολογιακού μήνα από την επίδοση της αγωγής και για χρονικό διάστημα τριών ετών, με τον νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση κάθε δόσης και έως την ολοσχερή εξόφληση. Να κηρυχθεί η εκδοθησόμενη απόφαση προσωρινά εκτελεστή ως προς την προηγηθείσα καταψηφιστική της διάταξη. Να απαγγελθεί εις βάρος του εναγόμενου προσωπική κράτησης έξι μηνών και χρηματική ποινή 1.000 ευρώ για κάθε παράβαση της εκδοθησόμενης απόφασης….
Με την υπό κρίση (υπό στ. β’) αγωγή ο ενάγων εκθέτει ότι κατά τη διάρκεια του γάμου του με την εναγόμενη απέκτησαν δύο τέκνα..….. Ότι με την υπ’ αριθμ. …πράξη συναινετικής λύσης του γάμου και ρύθμισης της επιμέλειας-επικοινωνίας-διατροφής των ανήλικων τέκνων τους, καταρτισθείσα ενώπιον Συμβολαιογράφου Λευκάδας, λύθηκε ο γάμος τους και καθορίστηκε ο τρόπος άσκησης της επιμέλειας και η διαμονή των τέκνων, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο δικόγραφο. Ότι λόγω αδυναμίας των πρώην συζύγων να τηρήσουν τα συμφωνηθέντα και κατόπιν αντίθετων αιτήσεων, εκδόθηκε η υπ’ αριθμόν … απόφαση ασφαλιστικών μέτρων της Δικαστή του παρόντος Δικαστηρίου, με την οποία ανατέθηκε η άσκηση της επιμέλειας από κοινού στους διαδίκους, ενώ προκρίθηκε η εναλλασσόμενη κατοικία των τέκνων, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο δικόγραφο. Ότι η εναγόμενη αδυνατεί να ανταποκριθεί επαρκώς στα καθήκοντα που συνεπάγεται η άσκηση της συνεπιμέλειας, όπως αναλύεται στο δικόγραφο, και ο πλέον κατάλληλος να αναλάβει την αποκλειστική επιμέλεια των τέκνων τους είναι ο ίδιος. Μετά ταύτα, ο ενάγων ζητεί, κατ’ εκτίμηση του αιτητικού του, να ανατεθεί η επιμέλεια των τέκνων τους αποκλειστικά στον ίδιο, καθώς και να καταδικαστεί η εναγόμενη στην καταβολή της δικαστικής του δαπάνης. ..
Επιπλέον αποδείχτηκε ότι η ενάγουσα της υπό στ. α ́ αγωγής, μετέβη για μικρό χρονικό διάστημα στη … και εν συνεχεία επέστρεψε στην Λευκάδα, οπότε και μίσθωσε διαμέρισμα στην οδό …, ενώ από τον Ιανουάριο του 2023 μίσθωσε ισόγεια οικία, εμβαδού 60 τ.μ. επί της οδού …, όπου και διαμένει πλέον. Επιπλέον αποδείχτηκε ότι λόγω της βραχύβιας παραμονής της μητέρας στη .., όταν επέστρεψε στην Λευκάδα, δεν συμφωνούσε πλέον με τους ανωτέρω όρους της έγγραφης συμφωνίας, καθότι μεταβλήθηκαν ουσιωδώς οι συνθήκες, και επιθυμούσε να έχει πιο ενεργό ρόλο στη ζωή των τέκνων της και συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων που τα αφορούσαν. Ως εκ τούτου, προέβη στην κατάθεση ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού της με αριθμό κατάθεσης … αίτησης για λήψη ασφαλιστικών μέτρων και δη προσωρινή ανάθεση της επιμέλειας των ανήλικων και προσωρινή επιδίκαση διατροφής για λογαριασμό τους σε βάρος του αντιδίκου της, ενώ ο τελευταίος προέβη στην κατάθεση της με αριθμό κατάθεσης … αίτησης ασφαλιστικών μέτρων για την προσωρινή ανάθεση της αποκλειστικής επιμέλειας των ανηλίκων ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού σε βάρος της. Επί των υποβληθεισών δε αιτήσεων λήψης ασφαλιστικών μέτρων, κατόπιν συνεκδίκασης τους, εκδόθηκε η υπ’αρ. …..απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, δυνάμει της οποίας ορίσθηκαν τα ακόλουθα: Ανατέθηκε προσωρινά η άσκηση της επιμέλειας των ανηλίκων και συγκεκριμένα κατανεμήθηκε μεταξύ των διαδίκων, ως εξής: «…. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ενώ οι διάδικοι αρχικά δεν συμμορφώθηκαν με το διατακτικό της προμνησθείσας δικαστικής απόφασης και συγκεκριμένα ότι ο εναγόμενος της υπό στ. α ́ αγωγής εμπόδιζε την μητέρα να ασκήσει το λειτούργημα της συνεπιμέλειας και έστρεφε τα τέκνα εναντίον της, με αποτέλεσμα τα ανήλικα να μην επιθυμούν να διαμένουν στην οικία της, όπως είχε καθοριστεί με την ανωτέρω απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων, εντούτοις από το καλοκαίρι του 2024 υπήρξε κάποια εξομάλυνση των σχέσεων τους. Επιπλέον προέκυψε ότι ο μεγαλύτερος υιός των διαδίκων, .. έχει διαγνωστεί με … και … και έχει λάβει από τα ΚΕΠΑ συνολικό ποσοστό αναπηρίας 80% (βλ. ΤΟ με αριθμ. επιτρ. … πιστοποιητικό). Η ενάγουσα της υπό στ. α’ αγωγής ήταν αυτή που αντιλήφθηκε το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το τέκνο της και απευθύνθηκε στο … Νοσοκομείο αρχικά και εν συνεχεία στην ψυχολόγο-παιδοψυχολόγο, …, η οποία και στο από 1-7-2022 σημείωμα της, αναφέρει ότι πραγματοποίησε μία σειρά από συνεδρίες με τον … και στην τελευταία, παρουσία και των δύο γονιών, τους ενημέρωσε ότι το παιδί θα πρέπει να συνεχίσει τις συνεδρίες συμπεριφοράς, οι οποίες καλύπτονταν κατά ένα μέρος οικονομικά από το ενώ η μητέρα, η οποία επιθυμούσε την συνέχιση τους, αλλά αδυνατούσε οικονομικά να καταβάλλει τα χρήματα, πραγματοποίησε μόνη της τρεις επιπλέον συναντήσεις, προκειμένου να εκπαιδευτεί να διαχειρίζεται τη συμπεριφορά και τις απότομες εκρήξεις του τέκνου της. Παράλληλα και ο δεύτερος υιός των διαδίκων, …, διαγνώστηκε από την παιδοψυχίατρο του Γ.Ν. …, .., με ήπια διαταραχή στη ροή-τραυλισμό. Επιπλέον αποδείχτηκε πέρα από κάθε αμφιβολία ότι η μητέρα τρέφει βαθιά αισθήματα αγάπης για τα ανήλικα, τα οποία φροντίζει με ιδιαίτερη στοργή, αφοσίωση και τρυφερότητα, επιδεικνύοντας το μέγιστο ενδιαφέρον, είναι δε ικανή και άξια να τα διαπαιδαγωγήσει, συμβάλλοντας θετικά στην ομαλή ψυχοσωματική και πνευματική του ανάπτυξη. Μάλιστα η μητέρα επιθυμεί τα τέκνα της και ιδίως το μεγαλύτερο σε ηλικία να συνεχίσει να παρακολουθείται από ειδικούς παιδοψυχολόγους, εργοθεραπευτές και λογοθεραπευτές, οι οποίοι θα του παρέχουν τα αναγκαία εφόδια για μία ομαλή κοινωνικοποίηση καθώς και να συμμετέχουν σε εξωσχολικές δραστηριότητες, προκειμένου να αναπτύξουν τα ταλέντα και τις κλίσεις τους. Επιπλέον και ο πατέρας των ανήλικων τέκνων τρέφει όμοια αγάπη προς αυτά και παρά το βεβαρημένο του πρόγραμμα κατά τους θερινούς μήνες, ενόψει του ότι είναι μηχανικός .. και διέθετε, μέχρι πρότινος, δική του επιχείρηση.., επιδεικνύει ενδιαφέρον ως προς τα τέκνα του, τα οποία και διέμεναν με την ανωτέρω απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων στην οικία του κατά τη διάρκεια της εβδομάδας. Ο πατέρας τους παρείχε στοργή, αγάπη και φροντίδα με τη συνδρομή της μητέρας του, παρέχοντας τους όλα τα εφόδια για μια ομαλή διαβίωση, έχοντας επιδείξει ειλικρινή διάθεση, προκειμένου να διατηρήσει και να αναπτύξει τον συναισθηματικό του δεσμό μαζί τους επιδεικνύοντας σταθερά γνήσιο ενδιαφέρον για την ομαλή ανάπτυξή τους. Μάλιστα αποδείχτηκε ότι …με πρωτοβουλία του εναγόμενου της υπό στ. α’ αγωγής, και τέκνα παρακολουθούσαν θεραπευτικό πρόγραμμα αμφότερα τα λογοθεραπείας και πρόγραμμα εργοθεραπείας για τη βελτίωση της κοινωνικής αλληλεπίδρασης και συνεργασίας, της προσοχής συγκέντρωσης, ενώ ο ίδιος από κοινού με τα τέκνα επισκέπτονταν την ψυχολόγο, …, η οποία στις … ψυχολογικές αναφορές, διαπίστωσε ότι ο εναγόμενος της υπό στ. α’ αγωγής περιβάλλει με αφοσίωση και φροντίδα τα τέκνα, θέτοντας ως στόχο τη γνωστική τους ανάπτυξη και την ψυχοκοινωνική τους ένταξη. Τα όσα ισχυρίζονται αμφότεροι οι διάδικοι περί ακαταλληλότητας του άλλου γονέα δεν αποδεικνύονται από κανένα αποδεικτικό μέσο. Τα δε επικαλούμενα από τον πατέρα περιστατικά εναντίον της μητέρας και συγκεκριμένα ότι η τελευταία αδυνατεί να αντιμετωπίσει την κατάσταση του μεγάλου τους υιού με επακόλουθο να χρειαστεί στο παρελθόν τη συνδρομή της αστυνομίας και τη δική του, κατά την κρίση του Δικαστηρίου είναι απόρροια τις φιλονικίας που υπήρξε μεταξύ των διαδίκων και συγκεκριμένα του εσφαλμένου χειρισμού του πατέρα, ο οποίος για ένα χρονικό διάστημα υποδαύλιζε τις σχέσεις της μητέρας με τα τέκνα. Παραταύτα, πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά, ενώ η μητέρα έχει ειδικό, δηλώσει την πρόθεση της να απευθυνθεί προσωπικά σε προκειμένου να λάβει τις κατευθυντήριες οδηγίες που απαιτεί η άσκηση του γονεϊκού της ρόλου, λαμβανομένης υπόψιν της ιδιαίτερης μεταχείρισης που απαιτεί το μεγαλύτερο σε ηλικία τέκνο. Οι δε ισχυρισμοί της μητέρας περί της ακαταλληλότητας του πατέρα για τη φροντίδα των τέκνων, δεν προέκυψαν από κανένα αποδεικτικό στοιχείο, καθώς το γεγονός ότι στη φροντίδα των τέκνων τον συνεπικουρούσε η μητέρα του και γιαγιά των τέκνων, μόνο προς όφελος τους λειτούργησε, καθόσον είχαν ένα επιπλέον μητρικό πρότυπο και ένα σταθερό οικογενειακό περιβάλλον. Συνεπώς υπό απορριπτέα ως ουσία αβάσιμη κρίνεται η ένσταση της εναγόμενης της στ. β ́ αγωγής περί καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος (άρθρο 281 ΑΚ) του ενάγοντος της υπό στ. β ́αγωγής να ζητήσει την αποκλειστική επιμέλεια των τέκνων τους, διότι τα εκτιθέμενα από αυτήν περιστατικά και συγκεκριμένα ότι ο αντίδικος της δεν συμμετέχει ενεργά στην ανατροφή και διαπαιδαγώγηση των τέκνων δεν αποδείχτηκαν. Οι δε επικαλούμενες από αμφότερους τους διαδίκους συγκρούσεις, αποτελούν τις αναμενόμενες έριδες από τη διάσπαση της έγγαμης συμβίωσης χωρίς να αποδεικνύεται ότι οι διαφορές ή οι αντιλήψεις τους είναι αγεφύρωτες. Πρέπει, σχετικώς να τονιστεί ότι τόσο ότι η υπαίτια παράλειψη της υποχρέωσης από την πλευρά του πατέρα να σέβεται και να προωθεί την επικοινωνία της μητέρας με τα τέκνα τους συνιστούν κακή άσκηση του γονεϊκού του ρόλου (1532 παρ. 2 περ γ ́ και δ ́ ΑΚ), καθόσον η επικοινωνία των τέκνων με τον γονέα που δεν διαμένουν, είναι καθοριστικής σημασίας για τη θεμελίωση ψυχικών και συναισθηματικών δεσμών των παιδιών με το γονέα αυτό, οι οποίοι και θα τους βοηθήσουν στην ισορροπημένη ψυχολογική τους ανάπτυξη. Επιπλέον, καθότι προέκυψε από την ακροαματική διαδικασία και από την έρευνα της κοινωνικής υπηρεσίας ότι ο πατέρας αντιμετωπίζει δυσκολία στο να αντιληφθεί την ιδιαιτερότητα του μεγαλύτερου υιού του και έχει διακόψει τις συνεδρίες του με την παιδοψυχολόγο, αξίζει να επισημανθεί σε αμφότερα τα διάδικα μέρη ότι η άσκηση της επιμέλειας περιλαμβάνει και τη μέριμνα των γονέων για τη ψυχική τους υγεία και φροντίδα, ούτως ώστε τα τέκνα να λαμβάνουν όλα εκείνα τα εχέγγυα που θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη της προσωπικότητας τους και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους.
Επομένως, με βάση τα ανωτέρω δεν συντρέχουν στη συγκεκριμένη περίπτωση προϋποθέσεις ανάθεσης της αποκλειστικής άσκησης της γονικής μέριμνας, συμπεριλαμβανομένης και της επιμέλειας των ανήλικων τέκνων των διαδίκων αποκλειστικά σε ένα γονέα, κατά παρέκκλιση της από κοινού άσκησης της γονικής μέριμνας από αμφότερους τους διαδίκους (1511 και 1514 παρ. 2 ΑΚ). Ενόψει της καταλληλότητας και των δύο γονέων και της θέλησης τους να ασχοληθούν συστηματικά με τα τέκνα τους, καθώς και της σχετικής εγγύτητας των οικιών τους, δεδομένου ότι αποδείχτηκε ότι ο πατέρας διαμένει πλέον μόνιμα στη …., το Δικαστήριο κρίνει ότι το συμφέρον των ανηλίκων σε μία υπεύθυνη, ανεξάρτητη και ψυχικά υγιή προσωπικότητα επιβάλλει την άσκηση της επιμέλειας τους από κοινού από τους διαδίκους. Έτσι, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, και με γνώμονα το βέλτιστο συμφέρον των ανηλίκων, που εξυπηρετείται από την ουσιαστική συμμετοχή και των δύο γονέων στην ανατροφή και στη φροντίδα τους και από την αποτροπή αποξένωσής τους από καθέναν από αυτούς, η άσκηση αυτής πρέπει να λαμβάνει χώρα από κοινού από τους διάδικους γονείς τους, απορριπτομένων ως ουσιαστικά αβάσιμων των σχετικών αγωγικών αιτημάτων των υπό στοιχείων α’ και β’ αγωγών. Η Δικαστής αυτού του Δικαστηρίου είχε προσωπική επικοινωνία με τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων, με τα οποία συνομίλησε, προσπαθώντας να διερευνήσει τη γνώμη τους, τη σημερινή συναισθηματική και ψυχολογική κατάστασή τους, καθώς και για να εξακριβώσει το επίπεδο και τις ακριβείς συνθήκες της ζωής τους κατά το τελευταίο, τουλάχιστον, χρονικό διάστημα. Από επικοινωνία, λοιπόν, με τα ανήλικα τέκνα κατά τον τόπο και χρόνο που την ορίζεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης, προέκυψε ότι έχουν αναπτύξει ισχυρούς ψυχικούς και συναισθηματικούς δεσμούς με αμφότερους τους διαδίκους αλλά η συχνή εναλλαγή του τόπου κατοικίας τους δημιουργεί δυσκολίες στην προσαρμογή και επηρεάζει αρνητικά την καθημερινότητα τους, επιθυμούν δε σφοδρά να διαμένουν πλέον με τη μητέρα τους, ενόψει της συναισθηματικής ασφάλειας που νιώθουν δίπλα της, η οποία έχει δημιουργήσει συνθήκες πρόσφορες, ώστε αυτά να την εμπιστεύονται, δεδομένης της ευαίσθητης και καθοριστικής σημασίας της ηλικίας που διάγουν. Παράλληλα, έχουν αναπτύξει και με τον πατέρα τους έναν, επίσης, ισχυρό συναισθηματικό δεσμό, ο οποίος λειτουργεί υποστηρικτικά στην υγιή ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους, καλύπτοντας το πατρικό πρότυπο, το οποίο δεν στερούνται και του οποίου έχουν απόλυτη ανάγκη για την ισόρροπη ψυχοσυναισθηματική τους εξέλιξη. Η ανωτέρω βούληση των παιδιών των διαδίκων δεν προέκυψε ότι είναι προϊόν πειθαναγκασμού ή επιβολής της μητέρας τους προκειμένου να προσκολληθούν σ’ αυτήν, καθόσον, κατά την επικοινωνία της Δικαστού του παρόντος Δικαστηρίου με αυτά, προέκυψε ότι αντιλαμβάνονται πλήρως τις συνέπειες της μετεγκατάστασης τους στην οικία της μητέρας τους, η οποία βρίσκεται στην Λευκάδα, όπου και φοιτεί ο…. στην Β’ τάξη του … ημερήσιου Γυμνασίου … και ο … στην Γ ́ τάξη του …. Σχολείου… Επομένως, ως προς την διαφωνία των διαδίκων για τον προσδιορισμό του τόπου κατοικίας των ανηλίκων, κρίνεται ότι αυτά πρέπει να μετεγκατασθούν στην οικία που διαμένει η μητέρα τους στην …, ενώ κρίνεται ότι η αλλαγή του περιβάλλοντος δεν θα επιβαρύνει περαιτέρω την ψυχοσυναισθηματική τους κατάσταση, καθώς ήταν ρητό αίτημα αμφότερων των τέκνων, η δε εναλλαγή περιβάλλοντος δεν κρίνεται σκόπιμη, με βάση όσα αναλύθηκαν ανωτέρω. Εξάλλου με την ανωτέρω υπ’ αριθμ. … απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων ορίστηκε ως τόπος διαμονής των ανηλίκων η οικία του πατέρα τους, ο οποίος κατά τον χρόνο συζήτησης της απόφασης, διέμενε στην … καθώς η μητέρα είχε μισθώσει τότε ένα μικρό διαμέρισμα, οπότε και τα τέκνα δεν διέθεταν δικό τους χώρο, προκειμένου να μελετούν απερίσπαστα, περίπτωση που δεν συντρέχει πλέον, καθώς η μητέρα έχει ήδη μετοικήσει σε άλλη οικία, όπως αναλύθηκε ανωτέρω. Εν προκειμένω, πρέπει να καθοριστεί η επικοινωνία των τέκνων με τον πατέρα που δεν θα διαμένει με τα τέκνα, η οποία εμπεριέχεται στο αίτημα της ανάθεσης της αποκλειστικής επιμέλειας στον ίδιο, προκειμένου να μετέχει ενεργά στην καθημερινότητα τους και στην εν γένει ανατροφή τους. Έτσι κατά την κρίση του Δικαστηρίου η επικοινωνία με τον πατέρα τους να περιλαμβάνει διανυκτερεύσεις στην κατοικία του, ώστε να ενδυναμωθεί περαιτέρω ο ψυχικός τους δεσμός. Κρίνεται ότι, ενόψει ότι ο πατέρας διαμένει πλέον στη …, ενώ η μητέρα στην .., όπου και φοιτούν τα τέκνα στο σχολείο, είναι αναγκαίο τα τέκνα να διαμένουν στην οικία του πατέρα τους τα σαββατοκύριακα. Με όλα αυτά τα δεδομένα πρέπει το δικαίωμα επικοινωνίας του πατέρα με τα τέκνα να ρυθμιστεί ως εξής: α) …, β) το πρώτο και τρίτο Παρασκευοσαββατοκύριακο κάθε μήνα, από ώρα 17:00 της Παρασκευής έως ώρα 20:00 της Κυριακής, οπότε και τα ανήλικα θα διανυκτερεύουν στην οικία του κατά τις συνεχόμενες ημέρες…., στ) καθημερινή τηλεφωνική επικοινωνία ή μέσω των διαδικτυακών εφαρμογών skype ή viber κ.λπ. και για 15 λεπτά. Η προαναφερόμενη με τα στοιχ. α ́ και β ́ επικοινωνία δεν θα ισχύει στις παραπάνω με τα στοιχ. γ’ και δ’ περιπτώσεις, ήτοι κατά τη διάρκεια των εορτών Χριστουγέννων-Νέου έτους και Πάσχα, ενώ θα ισχύει κανονικά κατά τα χρονικά διαστήματα που προηγούνται ή έπονται των διακοπών των Χριστουγέννων-Νέου έτους και του Πάσχα. Επίσης, η κατά τα ανωτέρω με στοιχ. α ́ και β ́ επικοινωνία του πατέρα θα ατονεί κατά τη διάρκεια των θερινών διακοπών κάθε έτους και δη για τα υπολειπόμενα της κατά τα ανωτέρω προσδιορισθείσας επικοινωνίας του αιτούντος χρονικά διαστήματα των μηνών Ιουλίου και Αυγούστου, προκειμένου και η μητέρα των ανηλίκων να πραγματοποιεί στα αντίστοιχα διαστήματα θερινές διακοπές με τα ανήλικα τέκνα. Σε όλες τις προαναφερόμενες περιπτώσεις τα τέκνα των διαδίκων θα παραλαμβάνει ο πατέρας κατά την έναρξη της επικοινωνίας από την κατοικία της μητέρας και θα τα επιστρέφει στον ίδιο τόπο κατά τη λήξη της και επ’ ουδενί αργότερα, ώστε να μη διαταράσσεται το πρόγραμμα τους. Όταν κατά τους παραπάνω χρόνους επικοινωνίας οι ανήλικοι έχουν δραστηριότητες θα τους μεταφέρει σε αυτές ο πατέρας τους.
Περαιτέρω, αποδείχτηκε ότι τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων στερούνται οποιασδήποτε περιουσίας και εισοδήματος από οποιαδήποτε πηγή, ενώ λόγω της ηλικίας τους αδυνατούν να εργαστούν, προκειμένου να αυτοδιατραφούν και συνεπώς έχουν δικαίωμα διατροφής σε χρήμα έναντι των γονέων τους, οι οποίοι ενέχονται ανάλογα με τις οικονομικές τους δυνάμεις (άρθρο 1489 παρ. 2 ΑΚ). …
Για δε τον προσδιορισμό της συνεισφοράς που βαρύνει τους γονείς πρέπει η οφειλόμενη από αυτούς διατροφή να υπολογιστεί σε αναλογία προς τις οικονομικές δυνάμεις του καθενός από αυτούς, κατ’ άρθρο 1489 παρ. 2 ΑΚ, δεκτής γενομένης ως ουσίας βάσιμης της ένστασης του εναγόμενου της υπό στ. α ́ αγωγής, καθόσον ο εναγόμενος γονέας προς καταβολή ολόκληρου του ποσού της διατροφής, μπορεί να επικαλεστεί κατ’ ένσταση, ότι και ο άλλος γονέας έχει την οικονομική δυνατότητα, σε σχέση με τη δική του και σε συνδυασμό με τις λοιπές υποχρεώσεις του, να καλύψει μέρος της ανάλογης διατροφής του ανηλίκου, οπότε, με την απόδειξη της ένστασης αυτής, περιορίζεται η υποχρέωση του εναγόμενου γονέα κατά το ποσό που αντιστοιχεί στην οικονομική δυνατότητα και στη βάση αυτής υποχρέωση συνεισφοράς του άλλου γονέα (ΑΠ 36/2021, ΑΠ 995/2019, ΑΠ 1156/2017, ΑΠ 541/2015). Επισημαίνεται ότι η παροχή φροντίδας και προσωπικών υπηρεσιών για την καθημερινή διαβίωση των τέκνων τους τους, αποτιμώμενης στο ποσό των 200 ευρώ καλύπτεται από την απασχόληση της μητέρας τους στα πλαίσια της συνοίκησής τους, όπως προελέχθη. Συνεπώς ο εναγόμενος θα καλύπτει απευθείας τις καταναλωτικές δαπάνες διαβίωσης των ανήλικων κατά το χρόνο της επικοινωνίας μαζί τους, οι οποίες υπολογίζονται στο ποσό των 100 ευρώ μηνιαίως και θα μετέχει στην ανάλογη διατροφή των παραπάνω ανήλικων τέκνων του με βάση το συσχετισμό των οικονομικών δυνάμεων των γονέων με το ποσό των 560 ευρώ μηνιαίως για το διάστημα από την επομένη της επίδοσης της υπό κρίση αγωγής και για τρία έτη, ενώ τα υπόλοιπα ποσά θα καλύπτονται από τη συμμετοχή της ενάγουσας μητέρας τους. Συγκεφαλαιωτικά πρέπει να γίνουν εν μέρει δεκτές αμφότερες οι αγωγές κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό, να κηρυχθεί η απόφασή αναφορικά με την επιδίκαση διατροφής προσωρινά εκτελεστή (άρθρα 907 και 910 αρ. 4 ΚΠολΔ) και να συμψηφισθούν τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων στο σύνολό τους για το πέραν του προκαταβληθέντος από τον εναγόμενο της υπό στ. α’ αγωγής ποσού λόγω της μερικής νίκης και ήττας των διαδίκων (άρθ. 178 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ.ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων τις με αριθμό κατάθεσης ….ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ό,τι κρίθηκε απορριπτέο. ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει τις αγωγές. ΑΝΑΘΕΤΕΙ την άσκηση της επιμέλειας των ανήλικων τέκνων των διαδίκων, ……, από κοινού και στους δύο γονείς τους. ΟΡΙΖΕΙ ως τόπο διαμονής των ανηλίκων την κατοικία της μητέρας τους. ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ τον εναγόμενο της υπό στοιχείο α’ αγωγής να αποδώσει τα τέκνα στην ενάγουσα της υπό στοιχείο α’ αγωγής, σε περίπτωση δε μη συμμόρφωσής του να απειληθεί σε βάρος του χρηματική ποινή δύο χιλιάδων (2.000€) ευρώ. ΡΥΘΜΙΖΕΙ το δικαίωμα επικοινωνίας του πατέρα – ενάγοντος της υπό στοιχείο β ́ αγωγής με τα ανήλικα τέκνα του κατά τον ακόλουθο τρόπο: α) την Τετάρτη κάθε εβδομάδα από ώρα 16:00 έως ώρα 21:00 με την την οικία της υποχρέωση να παραδίδει και να παραλαμβάνει τα τέκνα από μητέρας τους, β) το πρώτο και τρίτο Παρασκευοσαββατοκύριακο κάθε μήνα, από ώρα 17:00 της Παρασκευής έως ώρα 20:00 της Κυριακής, οπότε και τα ανήλικα θα διανυκτερεύουν στην οικία του κατά τις συνεχόμενες ημέρες, γ) μία εβδομάδα κατά τη διάρκεια των εορτών των Χριστουγέννων – Νέου Έτους, εναλλάξ κάθε έτος, ήτοι από ώρα 10:00 της 24ης Δεκεμβρίου έως ώρα 20:00 της 30ης Δεκεμβρίου τα μονά έτη και από ώρα 10:00 της 31ης Δεκεμβρίου έως ώρα 20:00 της 6η Ιανουαρίου τα ζυγά έτη, δ) μία βδομάδα κατά τη διάρκεια των εορτών του Πάσχα, εναλλάξ κάθε έτος, ήτοι από ώρα 10:00 του Σαββάτου του Λαζάρου έως ώρα 10:00 το πρωί του Μ. Σαββάτου τα μονά έτη και από ώρα 10:00 του Μ. Σαββάτου έως ώρα 20:00 της Κυριακής του Θωμά τα ζυγά έτη, ε) κατά τη διάρκεια των θερινών διακοπών, από ώρα 10:00 της 1ης Ιουλίου έως ώρα 20:00 της 15ης Ιουλίου και από ώρα 10:00 της 1ης Αυγούστου έως ώρα 20:00 της 15η Αυγούστου τα μονά έτη και από ώρα 10:00 της 16 Ιουλίου μέχρι ώρα 20:00 της 30ης Ιουλίου και από ώρα 10:00 της 16η Αυγούστου μέχρι ώρα 20:00 της 30ης Αυγούστου τα ζυγά έτη, στ) καθημερινή τηλεφωνική επικοινωνία ή μέσω των διαδικτυακών εφαρμογών skype ή viber κ.λπ. και για 15 λεπτά. Η προαναφερόμενη με τα στοιχ. α ́ και β ́ επικοινωνία δεν θα ισχύει στις παραπάνω με τα στοιχ. γ’ και δ’ περιπτώσεις, ήτοι κατά τη διάρκεια των εορτών Χριστουγέννων-Νέου έτους και Πάσχα, ενώ θα ισχύει κανονικά του κατά τα χρονικά διαστήματα που προηγούνται ή έπονται των διακοπών των Χριστουγέννων-Νέου έτους και του Πάσχα. Επίσης, η κατά τα ανωτέρω με στοιχ. α ́ και β ́ επικοινωνία του πατέρα θα ατονεί κατά τη διάρκεια των θερινών διακοπών κάθε έτους και δη για τα υπολειπόμενα της κατά τα αιτούντος χρονικά ανωτέρω προσδιορισθείσας επικοινωνίας διαστήματα των μηνών Ιουλίου και Αυγούστου, προκειμένου και η μητέρα των ανηλίκων να πραγματοποιεί στα αντίστοιχα διαστήματα θερινές διακοπές με τα ανήλικα τέκνα. Σε όλες τις προαναφερόμενες περιπτώσεις τα τέκνα των διαδίκων θα παραλαμβάνει ο πατέρας κατά την έναρξη της επικοινωνίας από την κατοικία της μητέρας και θα τα επιστρέφει στον ίδιο τόπο κατά τη λήξη της και επ’ ουδενί αργότερα, ώστε να μη διαταράσσεται το πρόγραμμα τους. Όταν κατά τους παραπάνω χρόνους επικοινωνίας οι ανήλικοι έχουν δραστηριότητες θα τους μεταφέρει σε αυτές ο πατέρας τους. ΑΠΕΙΛΕΙ σε βάρος της εναγομένης της υπό στοιχείο β ́ αγωγής χρηματική ποινή εκατό (100) ευρώ υπέρ του ενάγοντος και προσωπική κράτηση ενός (1) μηνός για κάθε παρεμπόδιση του δικαιώματος επικοινωνίας του ενάγοντος. ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ τον εναγόμενο να καταβάλλει στην ενάγουσα της υπό στοιχείο α’ αγωγής, υπό την ιδιότητά της ως ασκούσας αποκλειστικά την επιμέλεια των ανήλικων τέκνων τους,… και για λογαριασμό τους, ως συνεισφορά στην τακτική σε χρήμα διατροφή τους, προκαταβολικά το πρώτο πενθήμερο κάθε μήνα και για χρονικό διάστημα τριών ετών από την επομένη της επίδοσης της αγωγής, το ποσό των πεντακοσίων εξήντα (560€) ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την καθυστέρηση πληρωμής κάθε μηνιαίας δόσης έως την εξόφλησή της.
Την υπόθεση χειρίστηκε το Δικηγορικό Γραφείο Χρήστος Γαλλιάς – Αργυρώ Μπάδα.
