Παραγραφή αχρεωστήτως καταβληθεισών ασφαλιστικών εισφορών ΕΦΚΑ (Αριθμός Απόφασης: Α202/2025, ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΓΡΙΝΙΟΥ)

Απόσπασμα δικαστικής απόφασης με θέμα προσφυγή που άσκησε ο ΕΦΚΑ κατά εντολέως μας.  Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αγρινίου απέρριψε την προσφυγή του ΕΦΚΑ, κάνοντας δεκτούς τους ισχυρισμούς μας περί του χρόνου έναρξης της πενταετούς παραγραφής αχρεωστήτως καταβληθεισών ασφαλιστικών εισφορών προς τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης και συγκεκριμένα προς τον τ. ΟΓΑ, με αποτέλεσμα η εντολέας μας να λάβει το ποσό των 6.775,99 ευρώ που κατέβαλε αχρεωστήτως στον τ. ΟΓΑ.

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΓΡΙΝΙΟΥ

ΤΜΗΜΑ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ

Σ υ ν ε δ ρ ί α σ ε δημόσια στο ακροατήριό του στις …. Φεβρουαρίου 2025, με δικαστή τον …., Πρωτοδίκη Δ.Δ., και με γραμματέα την …………, δικαστική υπάλληλο,

για να δικάσει την προσφυγή με χρονολογία κατάθεσης …..2023,

τ ο υ νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου (νπδδ) με την επωνυμία «Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης» (e-ΕΦΚΑ), όπως νόμιμα εκπροσωπείται, το οποίο παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου …….. που κατέθεσε την υπ’ αριθμ. πρωτ. ../17-2-2025 δήλωση, κατ’ άρθρο 133 παρ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας,

κ α τ ά της …….,η οποία παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου Αργυρώς Μπάδα.

Κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο ο διάδικος που εμφανίσθηκε και παραστάθηκε, ανέπτυξε τους ισχυρισμούς του και ζήτησε όσα αναφέρονται στα πρακτικά.

Η  κ ρ ί σ η  τ ο υ  Δ ι κ α σ τ η ρ ί ο υ  ε ί ν α ι  η  ε ξ ή ς:

1. Επειδή, με την κρινόμενη προσφυγή …. ζητείται, παραδεκτώς, η ακύρωση της ….2023 απόφασης της Διοικητικής Επιτροπής της Τοπικής Διεύθυνσης Β΄ Αιτωλοακαρνανίας του e-ΕΦΚΑ. Με την απόφαση αυτή, έγινε δεκτή η … ένσταση της καθ’ ης η προσφυγή κατά της … απόφασης του Προϊσταμένου της ίδιας ως άνω Τοπικής Διεύθυνσης. Με την τελευταία απόφαση είχε απορριφθεί αίτημα της καθ’ ης για την σε αυτήν επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθεισών εισφορών έως το έτος 2016, ύψους 6.775,99 ευρώ, με την αιτιολογία της παραγραφής της σχετικής αξίωσης.
2. Επειδή, ο ν. 4169/1961 «Περί Γεωργικών Κοινωνικών Ασφαλίσεων» (ΦΕΚ Α΄ 81) ορίζει στο άρθρο 2 ότι: «1. Εις την ασφάλισιν του παρόντος νόμου υπάγονται αυτοδικαίως πάντα τα πρόσωπα, άτινα απασχολούνται εν Ελλάδι κατά κύριον επάγγελμα, εξ ου και αντλούν τον βιοπορισμόν αυτών, εις την αγροτική οικονομίαν. 2. … .». Ακολούθως, με τον ν. 2458/1997 (ΦΕΚ Α΄ 15) συστάθηκε ο Κλάδος Κύριας Ασφάλισης Αγροτών στο άρθρο 2 του οποίου ορίζεται ότι: «Στην ασφάλιση του Κλάδου υπάγονται υποχρεωτικά και αυτοδίκαια όλα τα πρόσωπα που ασφαλίζονται στον Ο.Γ.Α., σύμφωνα με τις ισχύουσες κάθε φορά διατάξεις. …». Κατ’ εξουσιοδότηση, μεταξύ άλλων, του άρθρου 16 του ως άνω ν. 2458/1997 εκδόθηκε το π.δ. 78/1998 «Καταστατικό Ασφάλισης και Συνταξιοδότησης Αγροτών» (ΦΕΚ Α΄ 72), στο άρθρο 11 του οποίου ορίζεται ότι: «1. Η ασφάλιση στον Κλάδο διακόπτεται από την 1η του μήνα εκείνου που ο ασφαλισμένος: α) … β) Ασφαλιστεί σε άλλο φορέα κύριας ασφάλισης. … 2. Σε περίπτωση που αποδειχθεί, ότι πρόσωπο που έχει εγγραφεί στα Μητρώα Ασφαλισμένων του Κλάδου δεν υπήγετο στην ασφάλιση του ΟΓΑ, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις της περί ΟΓΑ Νομοθεσίας, το πρόσωπο αυτό διαγράφεται από τα Μητρώα του Κλάδου, με απόφαση του Προϊσταμένου του Κλάδου Κύριας Ασφάλισης Αγροτών του ΟΓΑ ή του Προϊσταμένου της αρμόδιας Περιφερειακής Υπηρεσίας του ΟΓΑ. …» και στο άρθρο 14 παρ. 7 ότι: «Ασφαλιστικές εισφορές που έχουν καταβληθεί αχρεωστήτως επιστρέφονται ατόκως στον δικαιούχο κατόπιν αιτήσεως του…». Όπως έχει δε κριθεί (βλ. ΣτΕ 744/2022, σκ. 8), οι ως άνω διατάξεις των άρθρων 11 παρ. 2 και 14 παρ. 7 του π.δ. 78/1998 αποσκοπούν στο να αποτρέπεται η εγγραφή στα Μητρώα του Κλάδου Κύριας Ασφάλισης Αγροτών προσώπων τα οποία δεν απασχολούνται συστηματικά με αγροτικές εργασίες και δεν αντλούν τον βιοπορισμό τους από τις εργασίες αυτές, αλλά έχουν ως μοναδικό σκοπό την καταβολή σύνταξης από τον ΟΓΑ. Επίσης, οι ανωτέρω διατάξεις αποβλέπουν στο να μην γεννώνται δικαιώματα για τα πρόσωπα αυτά, τα οποία δεν είχαν τις προϋποθέσεις υπαγωγής στην ασφάλιση του ΟΓΑ από μόνη την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών, αλλά μόνον τα πρόσωπα αυτά να μπορούν να ζητήσουν την επιστροφή των εν λόγω εισφορών.
3. Επειδή, εξάλλου, στην παρ. 1 του άρθρου 1 του ν.δ. 496/1974 «Περί Λογιστικού των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου» (ΦΕΚ Α΄ 204) ορίζεται ότι: «Η διοίκησις των εσόδων, εξόδων και κεφαλαίων ως και το Λογιστικόν των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, διέπονται υπό των διατάξεων του παρόντος». Επίσης, στο άρθρο 48 του ιδίου ν.δ/τος ορίζεται ότι: «1. Ο χρόνος παραγραφής των χρηματικών αξιώσεων κατά του ν.π.δ.δ. είναι πέντε ετών, εφ’ όσον δεν ορίζεται άλλως υπό του παρόντος … », στο άρθρο 49 ότι: «Η παραγραφή άρχεται από του τέλους του οικονομικού έτους καθ’ ο εγεννήθη η αξίωσις και είναι δυνατή η δικαστική αυτής επιδίωξις» και στο άρθρο 55 ότι: «Ειδικαί διατάξεις του ν.π. ρυθμίζουσαι τα του χρόνου της παραγραφής εν γένει χρεών προς το ν.π. ή χρεών τούτου, εξακολουθούν ισχύουσαι». Με το άρθρο δε μόνο του π.δ. 437/1977 (ΦΕΚ Α΄ 134), το οποίο εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 56 παρ. 2 του ανωτέρω ν.δ. 496/1974 (όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε διαδοχικώς με το άρθρο 15 του ν. 369/1976, ΦΕΚ Α΄ 164, και το άρθρο 2 του ν. 578/1977, ΦΕΚ Α΄ 106), οι ασφαλιστικοί οργανισμοί οι τελούντες υπό την εποπτεία του (τότε) Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών, όπως ο τέως ΟΓΑ, εξαιρέθηκαν από την εφαρμογή του ανωτέρω νομοθετικού διατάγματος. Στο καταστατικό δε του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων δεν περιέχεται διάταξη περί παραγραφής των αξιώσεων των ασφαλισμένων κατά του Οργανισμού. Συνεπώς, ως προς το ζήτημα της παραγραφής αξίωσης ασφαλισμένου του τέως ΟΓΑ προς επιστροφή εισφορών αχρεωστήτως καταβληθεισών είχαν εφαρμογή οι διατάξεις του Αστικού Κώδικα (ΑΚ, π.δ. 456/1984, Α΄ 169, πρβλ. ΣτΕ 942/2014). Ο εν λόγω Κώδικας στο άρθρο 249 ορίζει ότι: «Εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά, οι αξιώσεις παραγράφονται σε είκοσι χρόνια» και στο άρθρο 251 ότι: «Η παραγραφή αρχίζει από τότε που γεννήθηκε η αξίωση και είναι δυνατή η δικαστική επιδίωξή της».
4. Επειδή, ακολούθως, στο άρθρο 137 του ν. 3655/2008 (ΦΕΚ Α΄ 58), ο οποίος άρχισε να ισχύει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, ήτοι από την 3η-4-2008 (βλ. άρθρο 154 αυτού), ορίζεται ότι: «Α… Β. Παραγραφή απαιτήσεων κατά των Φ.Κ.Α.: 1. Η παραγραφή αξιώσεων κατά των Φ.Κ.Α. αρχίζει από το τέλος του οικονομικού έτους, μέσα στο οποίο γεννήθηκε η αξίωση και μπορεί να επιδιωχθεί δικαστικά. Ο χρόνος παραγραφής των χρηματικών αξιώσεων κατά των Φ.Κ.Α. είναι πέντε (5) έτη, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά από το παρόν άρθρο. Ο χρόνος παραγραφής των αξιώσεων κατά του Φορέα αχρεωστήτως εισπραχθεισών ασφαλιστικών εισφορών είναι πέντε (5) έτη,… 2… 4. Η αξίωση κατά των φορέων που έχει παραγραφεί δεν είναι δεκτική συμψηφισμού, τα δε καταβληθέντα μετά τη συμπλήρωση της παραγραφής έστω και εν γνώσει της παραγραφής δεν αναζητούνται. … Η παραγραφή λαμβάνεται υπόψη αυτεπάγγελτα από τα Δικαστήρια… 5… Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου ισχύουν για όλους τους Φορείς και Κλάδους που εντάσσονται ως Τομείς, Κλάδοι και Λογαριασμοί. Από τις διατάξεις του παρόντος άρθρου εξαιρούνται το Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. και το Ε.Τ.Ε.Α.Μ., για τα οποία, όσον αφορά τις παραγραφές, ισχύει η νομοθεσία τους». Με τις ανωτέρω διατάξεις ρυθμίζονται, κατά τρόπο ενιαίο για όλους τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης (πλην του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. και του Ε.Τ.Ε.Α.Μ.), άρα, και για τον ΟΓΑ, ζητήματα παραγραφής απαιτήσεων υπέρ και κατά αυτών, τα δε ζητήματα παραγραφής αξιώσεων κατά των φορέων κοινωνικής ασφάλισης ρυθμίζονται στην παρ. Β του άρθρου αυτού (βλ. ΣτΕ 2656/2019 7μ.). Ειδικότερα, με τις διατάξεις της υποπαραγράφου 1 της παρ. Β του άρθρου 137 ρυθμίζεται το ζήτημα του χρόνου της παραγραφής αξιώσεων κατά των φορέων κοινωνικής ασφάλισης, ο οποίος στην περίπτωση των αξιώσεων επιστροφής αχρεωστήτως εισπραχθεισών ασφαλιστικών εισφορών ορίζεται σε πέντε έτη, και της έναρξης της παραγραφής, για την οποία απαιτείται να συντρέχουν σωρευτικώς η γέννηση της αξίωσης και το εναγώγιμο της αξίωσης (βλ. ΣτΕ 881/2022 7μ, 2656/2019 7μ.).
5. Επειδή, περαιτέρω, λόγω του υποχρεωτικού χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης (βλ. ΣτΕ 1890 – 1891/2019 Ολομ., σκ. 8, 1334/2017), ο ασφαλισμένος, διαρκούσης της ασφαλιστικής σχέσης, υπέχει υποχρέωση καταβολής των αναλογουσών σε αυτόν εισφορών, και κατά συνέπεια, πριν από τη λήξη αυτής, δεν νοείται να αναζητηθούν χρηματικά ποσά που καταβλήθηκαν προς εξόφληση νομίμως καταλογισθεισών εισφορών, καθόσον σε εκείνο το χρόνο – υφιστάμενης νόμιμης υποχρέωσης με βάση ενεργό ασφαλιστικό δεσμό – δεν συντρέχει το στοιχείο του αχρεώστητου της καταβολής. Όπως, άλλωστε, έχει κριθεί, ως «αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά» νοούνται όχι μόνον εκείνα τα οποία αρχήθεν (ήτοι κατά τον χρόνο της καταβολής τους) δεν οφείλονταν, αλλά και τα ποσά τα οποία οφείλονταν μεν κατά τον χρόνο της καταβολής τους, κατέστησαν, όμως, επιγενομένως (ήτοι μετά την καταβολή) αχρεώστητα, διότι έπαυσε για οποιονδήποτε λόγο να υφίσταται η σχετική υποχρέωση (πρβλ. ΣτΕ 2208/2018 σκ. 7, βλ. ΣτΕ 820 – 822/1997, 4114/1983). Στην περίπτωση δε που η καταβολή παρίσταται νόμιμη κατά το χρόνο που λαμβάνει χώρα, από επιγενόμενους δε λόγους ανακύπτει υποχρέωση προς απόδοση των καταβληθέντων, ο χρόνος παραγραφής της γεννηθείσας με τον τρόπο αυτό αξίωσης προς απόδοση των καταβληθέντων αρχίζει όχι από την πληρωμή, αλλά από τη μεταγενέστερη αυτή γένεση της αξίωσης προς αναζήτηση των καταβληθέντων (πρβλ. ΣτΕ 2208/2018, 3850/2000, 547/2000, 820 – 2/1997, 4290/1995 κ.ά).
6. Επειδή, τέλος, με το άρθρο 51 παρ. 1 του ν. 4387/2016 (ΦΕΚ Α΄ 85) συνεστήθη ο ΕΦΚΑ ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου με χρόνο έναρξης λειτουργίας την 1η Ιανουαρίου 2017, στο οποίο, κατ’ άρθρο 53 παρ. 1 του ίδιου ως άνω νόμου, εντάχθηκε αυτοδικαίως ο ΟΓΑ ως προς τις ασφαλιστικές του δραστηριότητες…
7. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα: Η καθ’ ης η προσφυγή, γεννηθείσα στις .., ασφαλίσθηκε αρχικά στο ΙΚΑ από 1-11-1975 έως 30-6-1978 και ακολούθως στο ΤΕΒΕ (κατόπιν ΟΑΕΕ) από 1-12-1996 έως 31-5-2019. Εξάλλου, κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-1998 έως 31-12-2016 ασφαλίσθηκε και στον Κλάδο Κύριας Ασφάλισης Αγροτών του ΟΓΑ. Στις 2-11-2022 υπέβαλε στο καθ’ ου τη με αριθ. πρωτ. ….2022 αίτηση συνταξιοδότησης λόγω γήρατος, σύμφωνα με τις διατάξεις περί διαδοχικής ασφάλισης, δηλώνοντας το χρόνο ασφάλισής της και στους τρεις ως άνω ασφαλιστικούς φορείς με τελευταίο τον ΟΑΕΕ. Επί της αίτησής της αυτής εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. …2023 απόφαση του Διευθυντή της Τοπικής Διεύθυνσης Β΄ Αιτωλοακαρνανίας του e-ΕΦΚΑ (τροποποιητική της …. απόφασης του ίδιου οργάνου) με την οποία χορηγήθηκε στην καθ’ ης σύνταξη από 1-12-2022, αναγνωρίζοντάς της, μεταξύ άλλων, χρόνο ασφάλισης στον ΟΓΑ 5 ετών και 11 μηνών, από 1-1-1998 έως 31-7-2014, ενώ εκδόθηκε και το υπ’ αρθμ. πρωτ. 2548/1-9-2023 έγγραφο του ίδιους ως άνω οργάνου του καθ’ ου, σύμφωνα με το οποίο αναγνωρίσθηκαν ως χρόνος ασφάλισης οι κάτωθι χρονικές περίοδοι καταβολής εισφορών στον ΟΓΑ: 1-6-2001 έως 31-12-2001, 1-1-2002 έως 31-12-2002, 1-1-2003 έως 30-12-2003, 1-1-2004 έως 31-12-2004, 1-1-2005 έως 31-9-2005, 1-1-2006 έως 31-5-2006, 1-6-2007 έως 30-9-2007, 1-1-2008 έως 31-3-2008 και 1-3-2014 έως 30-9-2014. Η καθ’ ης υπέβαλε τη με αριθ. πρωτ. …./4-8-2023 αίτησή της προς την αρμόδια Τοπική Διεύθυνση Β΄ Αιτωλοακαρνανίας του e-ΕΦΚΑ, με την οποία ζήτησε να της επιστραφούν οι αχρεωστήτως καταβληθείσες εισφορές προς τον ΟΓΑ έως το έτος 2016. Σε απάντηση της ανωτέρω αίτησης, εκδόθηκε η …./4-8-2023 απόφαση επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθεισών εισφορών του Προϊσταμένου της ίδιας ως άνω Τοπικής Διεύθυνσης του e-ΕΦΚΑ, με την οποία, αφού ελήφθησαν υπόψη οι διατάξεις του αρ. 137 του ν. 3655/2008 και σχετικό ενημερωτικό έγγραφο της Γενικής Διεύθυνσης Εισφορών σχετικά με την ερμηνεία των διατάξεων περί παραγραφής, αποφασίσθηκε η μη επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθεισών εισφορών ύψους 6.775,99 ευρώ (που αφορούν τα χρονικά διαστήματα 1-10-2005 έως 30-4-2006, 1-10-2006 έως 31-5-2007, 1-10-2007 έως 31-5-2008, 1-9-2008 έως 28-2-2014 και 1-10-2014 έως 31-12-2016), με την αιτιολογία ότι έχει επέλθει παραγραφή της σχετικής αξίωσης. Κατά της ανωτέρω απόφασης η καθ’ ης άσκησε τη με αριθ. πρωτ. …./26-9-2023 ενδικοφανή προσφυγή (ένσταση), η οποία έγινε δεκτή με την ήδη προσβαλλόμενη …./30-10-2023 απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής της Τοπικής Διεύθυνσης Β΄ Αιτωλοακαρνανίας του e-ΕΦΚΑ.
8. Επειδή, ήδη, με την κρινόμενη προσφυγή, όπως αναπτύσσεται με το επ’ αυτής νομίμως κατατεθέν υπόμνημα, το προσφεύγον νπδδ ζητά την ακύρωση της ως άνω απόφασης της Διοικητικής Επιτροπής της Τοπικής Διεύθυνσης Β΄ Αιτωλοακαρνανίας του e-ΕΦΚΑ, προβάλλοντας ότι στην περίπτωση αχρεωστήτως καταβληθεισών ασφαλιστικών εισφορών, η παραγραφή της αξίωσης για επιστροφή αυτών επέρχεται μετά την πάροδο πενταετίας, υπολογιζομένης ταύτης από το τέλος του οικονομικού έτους μέσα στο οποίο καταβλήθηκαν οι εισφορές. Συνεπώς, κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης της καθ’ ης στις 4-8-2023 για επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθεισών εισφορών στον ΟΓΑ για τα ανωτέρω χρονικά διαστήματα (1-10-2005 έως 30-4-2006, 1-10-2006 έως 31-5-2007, 1-10-2007 έως 31-5-2008, 1-9-2008 έως 28-2-2014 και 1-10-2014 έως 31-12-2016), είχε παρέλθει ο προβλεπόμενος χρόνος παραγραφής της ένδικης αξίωσης. Αντιθέτως, η καθ’ ης, με το νομίμως κατατεθέν υπόμνημά της ζητά την απόρριψη της προσφυγής προβάλλοντας ότι έλαβε γνώση του ότι έχει καταβάλει αχρεωστήτως εισφορές το πρώτον στα τέλη Ιουνίου 2023, όταν της επιδόθηκε η απόφαση περί συνταξιοδότησής της, με την οποία υπολογίσθηκαν ως συντάξιμος χρόνος ασφάλισης στον ΟΓΑ μόλις 5 έτη και 11 μήνες, και ότι από το τέλος του έτους αυτού άρχισε η πενταετής παραγραφή του αρ. 137 του ν. 3655/2008.

9. Επειδή, στην προκείμενη περίπτωση, με την …-30/6/2023 (μετέπειτα τροποποιηθείσα με την …/30-11-2023) απόφαση του Διευθυντή της Τοπικής Διεύθυνσης Β΄ Αιτωλοακαρνανίας του e-ΕΦΚΑ περί απονομής στην καθ’ ης σύνταξης γήρατος αναγνωρίσθηκε, μεταξύ άλλων, χρόνος ασφάλισής της στον ΟΓΑ μόνον 5 ετών και 11 μηνών, από 1-1-1998 έως 31-7-2014, ενώ με το υπ’ αρθμ. πρωτ. 2548/1-9-2023 έγγραφο του ίδιου οργάνου του προσφεύγοντος νπδδ προσδιορίσθηκαν οι (αναφερόμενες σ’ αυτό – αναλυτικά παρατιθέμενες ανωτέρω) περίοδοι καταβολής εισφορών, στις οποίες ο χρόνος αυτός αντιστοιχεί. Με την έκδοση των πράξεων αυτών κατέστη αναδρομικά αχρεώστητη η καταβολή των ένδικων ασφαλιστικών εισφορών για τα (μη αναγνωρισθέντα ως χρόνος ασφάλισης) χρονικά διαστήματα που αναφέρονται στην …/4-8-2023 απόφαση του Προϊσταμένου της αυτής Τοπικής Διεύθυνσης του e-ΕΦΚΑ, ήτοι από 1-10-2005 έως 30-4-2006, από 1-10-2006 έως 31-5-2007, από 1-10-2007 έως 31-5-2008, από 1-9-2008 έως 28-2-2014 και από 1-10-2014 έως 31-12-2016. Συνεπώς, η αξίωση της καθ’ ης για την επιστροφή των εν λόγω αχρεωστήτως καταβληθεισών ασφαλιστικών εισφορών γεννήθηκε όταν έλαβε χώρα ως άνω η αναγνώριση ως χρόνου ασφάλισής της μέρους μόνο του χρόνου καταβολής εκ μέρους της εισφορών στον ΟΓΑ. Ως εκ τούτου, ενόψει του χρόνου γέννησης της αξίωσης της καθ’ ης, εφαρμοστέο τυγχάνει το άρθρο 137 παρ. Β υποπαρ. 1 του ν. 3655/2008, σύμφωνα με το οποίο οι αξιώσεις κατά των φορέων κοινωνικής ασφάλισης για επιστροφή αχρεωστήτως εισπραχθεισών από μέρους τους ασφαλιστικών εισφορών παραγράφονται σε πέντε έτη, από το τέλος του οικονομικού έτους εντός του οποίου αυτές γεννήθηκαν και κατέστη εφικτή η δικαστική τους επιδίωξη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η πενταετής παραγραφή της ως άνω αξίωσης εκκίνησε με την έκδοση των ανωτέρω αναφερόμενων αποφάσεων κατά το έτος 2023 και, συνεπώς, η με αριθ. πρωτ. …./4-8-2023 αίτηση της καθ’ ης περί επιστροφής των αχρεωστήτως καταβληθεισών εισφορών υποβλήθηκε πριν τη λήξη του χρόνου παραγραφής. Επομένως, η Διοικητική Επιτροπή του e-ΕΦΚΑ, η οποία με την προσβαλλόμενη απόφασή της έκανε δεκτή την ένστασης της καθ’ ης κατά της …/4-8-2023 απόφασης, με την οποία θεωρήθηκε παραγεγραμμένη η αξίωσή της για επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθεισών εισφορών, ορθά ερμήνευσε το νόμο και εκτίμησε τα πραγματικά περιστατικά, απορριπτομένων ως αβάσιμων όλων των περί του αντιθέτου λόγων της προσφυγής.
10. Επειδή, κατά ακολουθία των ανωτέρω, η κρινόμενη προσφυγή πρέπει να απορριφθεί. .

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Απορρίπτει την προσφυγή.

Απαλλάσσει το προσφεύγων νπδδ από τα δικαστικά έξοδα της καθ’ ης η προσφυγή.

Η απόφαση δημοσιεύθηκε στο Αγρίνιο, στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, κατά την έκτακτη δημόσια συνεδρίαση της 29-9-2025 και υπογράφεται από τον προεδρεύοντα δικαστή, ο οποίος εξακολουθεί και υπηρετεί στο ίδιο ως άνω Δικαστήριο από …2025 με το βαθμό του Προέδρου Πρωτοδικών.